Dienstverlening

Wettelijke licenties

De focus van Licence2Publish lag de eerste jaren vooral op de inning en de verdeling van de vergoedingen die verschuldigd zijn voor de uitoefening van alle rechten die betrekking hebben op wettelijke licenties, meer in het bijzonder de reprografie.

Als algemene regel geldt dat enkel de rechthebbende, zijnde auteur - of in geval van overdracht of licentie -  de uitgever, het recht heeft om zijn werk te reproduceren of te laten reproduceren. De opkomst van snelle verveelvoudigingsapparaten en de daaruit voortvloeiende toename van inbreuken heeft de wetgever ertoe gebracht om een uitzondering op dit basisprincipe te voorzien, met name door een wettelijke licentie in te voeren waarbij de gebruiker onder bepaalde voorwaarden beschermde werken mag kopiëren, op voorwaarde da hier een billijke vergoeding tegenover staat.

De vennootschap Reprobel werd bij Koninklijk Besluit gemachtigd om als enige de reprografievergoeding te innen. Deze vergoeding heeft een duale basis:

  • Enerzijds een forfaitaire vergoeding op apparaten die gebruikt worden om te reproduceren. Deze vergoeding wordt betaald door de fabrikanten en importeurs van deze apparaten (bijdragenplichtigen).

  • Anderzijds wordt een vergoeding betaald evenredig aan het aantal gemaakte kopieën van beschermde werken. Deze vergoedingsplichtingen zijn organisaties, namelijk bedrijven, onderwijsinstellingen, copyshops en overheden. Particulieren betalen enkel via copyshops.

50% van de door Reprobel geïnde gelden, wordt toegekend  aan de auteurs (Auteurscollege) en 50% aan de uitgevers (Uitgeverscollege). Deze 50% wordt vervolgens op basis van een studie binnen het Uitgeverscollege onder de verschillende beheersvennootschappen van uitgevers verdeeld (boeken, kranten, tijdschriften en partituren)

Wat de thuiskopie betreft is op 1 december 2013 eindelijk de bepaling in werking getreden die het toepassingsgebied van deze wettelijke licentie heeft uitgebreid naar literaire en fotografische werken. Licence2Publish heeft dan ook haar kandidatuur ingediend om lid te worden van Auvibel, de vennootschap die bij Koninklijk Besluit gemachtigd is om als enige de thuiskopievergoeding te innen. Deze vergoeding heeft een duale basis. Enerzijds wordt er een vergoeding geheven op de apparaten en anderzijds op de blanco dragers.

Contractuele Licenties

Sinds 2008  beschikt Licence2Publish ingevolge een mandaat van haar leden ook over het recht om contractuele licenties af te sluiten met derden die krantenartikels digitaal wensen te hergebruiken.

Als algemene regel geldt dat enkel de rechthebbende, zijnde auteur - of in geval van overdracht of licentie -  de uitgever, het recht heeft om zijn werk te reproduceren of te laten reproduceren. Dit heeft tot gevolg dat (behoudens de door de wetgever bepaalde uitzonderingen bv. reprografie) voor elk hergebruik een voorafgaande schriftelijke licentie dient te worden afgesloten. Onder  digitaal hergebruik  valt het elektronisch reproduceren, mededelen en/of verspreiden van persartikels met gelijk welk middel (scannen, verspreiding via intranet/extranet/email/website), het stockeren van persartikels etc.).  Het verkrijgen van deze licentie kan afhankelijk gesteld worden van het betalen van een vergoeding.

Licence2Publish heeft Mediargus en Copiepresse gemandateerd om in haar naam en voor haar rekening de licenties toe te kennen en de verschuldigde vergoeding te innen. Licence2Publish verdeelt vervolgens de geïnde bedragen onder haar leden.

Monitoring

Het internet staat vol met content die door derden zonder licentie wordt hergebruikt. Licence2Publish oefent sinds 2010 dan ook op meer systematische wijze controle uit op het hergebruik door derden van krantenartikels zonder voorafgaande licentie. Met behulp van een monitoringtool wordt er elke dag het internet gescreend op reproducties van artikels afkomstig uit alle papieren kranten en online websites van de Vlaamse krantenuitgevers. 

Indien gehandeld wordt zonder voorafgaande licentie en bijgevolg een inbreuk wordt gepleegd, wordt de inbreukmaker hiervan schriftelijk in kennis gesteld met de vraag zich in regel te stellen of de krantenartikels te verwijderen. Indien hier geen gevolg wordt aan gegeven, volgt een minnelijk schikking. Indien ook dit geen soelaas biedt, is Licence2Publish genoodzaakt verdere (gerechtelijke) stappen te ondernemen.

Het brede publiek werd hierover begin juni 2010 geïnformeerd via een campagne in 7 grote Vlaamse kranten.